Μια φορα..

     Δεν εχω ξανανιωσει ποτε τοσο αληθινη, παραμονο τοτε...εκεινη την μοναδικη φορα στις δοξες των παιδικων μου χρονων, οπου φωλια εκαναν τα χιλια συναισθηματα κ ο πλουσιος αυτος κοσμος στα εσωψυχα μου...Ξεχειλισα τοση ενταση, τοσο παθος, που νομιζα οτι ειχα στερεψει μετα απο αυτο...πως οτιδηποτε κι αν ειχα, του το ειχα δωσει χωρις ανταλλαγμα, με πονο ψυχης και τοση χαρα...σαν να λατρευα τον σκοπευτη μου...το λυτρωτη μου δηλαδη...Νομιζα οτι ολα ειχαν τελειωσει, απογοητευιτκο μεν...απελευθερωτικο δε, εξαλλου δεν θα ειχα να υποφερω αλλο για εναν ερωτα που δεν πραγματοποιηθηκε ποτε.Ενα ανεκπληρωτο τραγουδι, που εκπληρωθηκε μοναχα στις φωτεινες χαραμαδρες των ονειρων μου, στις πιο βαθιες και τρανταχτες μου επιθυμιες.Εκει εμενε, και θα εμενε για παντα ασφαλες...μια αναμνηση θαλπωρης, ενα χαδι ζεστο ακομα..

      Δεν θυμαμαι ακριβως ποτε τελειωσε...δεν ξερω καν αν εχει τελειωσει ακομα.Αν θα συνεχιστει για οσο κραταει ακομα η πνοη μου.Ξερω μοναχα οτι προσφατα κατι ξυπνησε ξανα μεσα μου.Κατι, που με εκανε να πιστεψω οτι η πηγη αυτη ειναι ανεξαντλητη τελικα, κ οτι οσο κ αν δεν αγαπας, οσο κ αν μισεις τον ευαυτο σου κ εχεις φτασει στην εξαθλιωση, οσα λαθη κ αν εχεις κανει, οσα κ αν εχεις ξεχασει...τον τροπο να ζεις, να σκεφτεσαι να γελας... παντα θα υπαρχει η ελπιδα, η οποια ενσαρκωνεται υπουλα στα πιο περιπλοκα ειδη..στα πιο γαλαζια και σπινθυροβολα ματια.. Σ εκεινα που οταν τα κοιτας σε κανουν να ξεχνιεσαι για λιγο απο τις σκοτουρες, τη θωλουρα της ημερας.Εκεινη τη γαλινη που ειχα χασει πια,γιατι ειχα χασει εκεινα τα ματια...εκεινη τη γαληνη ξαναβρηκα, ετσι παραδοξα και ξαναγεννηθηκα απο την αρχη στα ματια του.Τα σκουρα μαλλια του να στολιζουν την λευκη του επιδερμιδα σαν χελιδονια που εχασαν τον δρομο τους για τις ανοιξιατικες χωρες..η δυναμη που ουρλιαζει το κορμι του σε καθε σπιθαμη...Η κοφτη του ανασα, και η γλυκια εκινη φωνη, σαν τραγουδι αγγελων να αντηχει ξανα στα αυτια μου.Καιρο ειχες να με επισκεφτεις παλιε μου φιλε.Πως εχεις το θρασος να με χτυπας με το ιδιο εκεινο χτυπημα..Γιατι?Για να υποφερω το ιδιο επιπονα οπως τοτε? Ωραιο το βασανο.Βαλσαμο στην ερωτευμενη ψυχη..Δωσε μου δυναμη..