Πέταξε

Ονειρευομουν...Περπατουσα στην ατελειωτη ακτη, και τα κυμματα εβρεχαν τα γυμνα ποδια μου..Ο ηλιος υπερλαμπρος,ψηλα στον ουρανο εστελνε τις κορες του, να με συνοδευουν, κ παραλληλα ενα δροσερο αερακι χαιδευε τα μαγουλα μου..Σαν να ερχοταν μεσα απο το βυθο..Σκεφτομαι εκεινους που αγαπησα, και εκεινους που εχασα..Σκεφτομαι για τη ζωη, και ποιο να ειναι το νοημα της..Γιατι ειμαι εδω?Βρισκω μια μικρη πετρα, και την πεταω με δυναμη προς τη θαλασσα, σκιζοντας τα κυμματα..Καθομαι και τη βλεπω να χανεται στο γαληνιο αυτο χαος..Στεκομαι και νιωθω ενα δακρυ να  κυλαει στο προσωπο μου..Γιατι κλαιω? Περπαταω στον ωκεανο.. Τα παντα εχουν αλλαξει, οι φιγουρες, το χρωμα του ανεμου, η φρεσκαδα του Αιγαιου..Το μονο που εχει μεινει ιδιο ειναι τα δαχτυλα μου, βρεγμενα, και μια αναμνηση...μισοσβησμενη στο περασμα του χρονου..Γελια, και σεντονια λεβαντας.. Το φρεσκο γρασιδι στην καρδια της Ανοιξης..Και ο ηλιος...''Μα, προσεξε..μην χαθεις..'' αντηχει στ αυτια μου μια λεπτη φωνη...Δεν θα χαθω, θα με βρισκει παντα ο ηλιος, και το τραγουδι του.. Αργα η γρηγορα, θα πεταξω μακρια απο εκεινους τους οριζοντες, και τοτε θα εχω καταρρίψει καθε οριο.. θα εχω αψηφισει τον εαυτο μου, τα πρεπει... θα ειμαι ελευθερη, κ οταν εισαι ελευθερος δεν χανεσαι ποτε...